İnsansız kara aracı (UGV), insan sürücü olmadan karada çalışır. Uzaktan kumandalı, yarı otonom veya tamamen otonom olabilir. UGV'ler, küçük bomba imha robotlarından madenlerdeki büyük otonom yük kamyonlarına kadar çeşitlilik gösterir. Ortak nokta, sürücü koltuğunda kimsenin oturmamasıdır.

Askeriye, erken dönem insansız kara araçlarının (UGV) geliştirilmesine öncülük etti. PackBot ve Talon gibi bomba imha robotları 2000'li yıllarda hizmete girdi. Bu robotlar, askerlerin güvenli bir mesafeden patlayıcıları etkisiz hale getirmesine olanak sağladı. Madencilik şirketleri daha sonra otonom taşıma kamyonlarını benimsedi. Bir madende sabit bir rotada kendi kendine giden bir kamyon, şehir caddesindeki bir arabadan daha kolay otomatikleştirilebilir. Ortam kontrollüdür. Rotalar tekrarlayıcıdır. Güvenlik durumu yönetilebilir.

UGV uygulamaları

• Bomba imha ve tehlikeli madde kullanımı.
• Madencilik ve inşaat taşımacılığı.
• Depo lojistiği ve malzeme taşımacılığı.
• Tarım: Otonom traktörler ve hasat makineleri.
• Güvenlik devriyesi ve çevre gözetimi.

Otonom kara araçları, sürücüsüz otomobillerle aynı algılama ve planlama zorluklarıyla karşı karşıya kalır, ancak genellikle daha basit ortamlarda. Bir depo robotu koridorlarda ilerler ve insanlardan kaçınır. Bir maden kamyonu taşıma yolunu takip eder. Bir bomba imha robotu bir insan tarafından uzaktan kumanda edilir. Otonomi seviyesi, görevin karmaşıklığı ve başarısızlığın sonuçlarıyla doğru orantılıdır. Bir depoda yapılan hata, düşen bir kutudur. Bir madende yapılan hata, çöken bir duvardır. Kara araçları kontrollü ortamlarda zaten yaygındır. Teknoloji ve düzenlemeler olgunlaştıkça, yavaş yavaş kamusal alanlara da giriyorlar.