Bezzałogowy pojazd naziemny, czyli UGV, porusza się po lądzie bez kierowcy. Może być zdalnie sterowany, półautonomiczny lub w pełni autonomiczny. UGV to zarówno małe roboty do rozbrajania bomb, jak i duże autonomiczne ciężarówki transportowe w kopalniach. Ich wspólną cechą jest to, że nikt nie siedzi na miejscu kierowcy.

Wojsko było motorem napędowym wczesnego rozwoju pojazdów bezzałogowych (UGV). Roboty saperskie, takie jak PackBot i Talon, weszły do ​​służby w latach 2000. Umożliwiają żołnierzom rozbrajanie ładunków wybuchowych z bezpiecznej odległości. Firmy górnicze później wdrożyły autonomiczne ciężarówki transportowe. Ciężarówka poruszająca się samodzielnie po ustalonej trasie w kopalni jest łatwiejsza do zautomatyzowania niż samochód na ulicy miejskiej. Środowisko jest kontrolowane. Trasy są powtarzalne. Bezpieczeństwo jest możliwe do opanowania.

Zastosowania UGV

• Usuwanie bomb i obchodzenie się z materiałami niebezpiecznymi.
• Transport materiałów górniczych i budowlanych.
• Logistyka magazynowa i transport materiałów.
• Rolnictwo: autonomiczne traktory i kombajny.
• Patrole bezpieczeństwa i monitoring obwodu.

Autonomiczne pojazdy UGV borykają się z tymi samymi wyzwaniami percepcji i planowania, co samochody autonomiczne, ale często w prostszych warunkach. Robot magazynowy porusza się między alejkami i omija ludzi. Ciężarówka kopalniana podąża drogą transportową. Robot saperski jest zdalnie sterowany przez człowieka. Poziom autonomii jest adekwatny do złożoności zadania i konsekwencji awarii. Błąd w magazynie to upuszczone pudełko. Błąd w kopalni to zawalona ściana. Pojazdy UGV są już powszechne w kontrolowanych środowiskach. Powoli wkraczają do przestrzeni publicznej, w miarę jak technologia i przepisy dojrzewają.