Aşı, bağışıklık sistemini gerçek patojenle karşılaşmadan önce onu tanıması için eğitir. Patojenin zararsız bir versiyonunu, bir parçasını veya bir parçasını üretme talimatlarını sunar ve bağışıklık sistemi antikorlar ve hafıza hücreleri üreterek yanıt verir. Gerçek patojen daha sonra ortaya çıkarsa, bağışıklık sistemi onu tanır ve hızlı, güçlü bir yanıt oluşturur. Sonuç, hastalık olmadan bağışıklık kazanmaktır.

Aşılar çeşitli tiplerde bulunur. Canlı zayıflatılmış aşılar, kızamık ve sarı humma aşıları gibi patojenin zayıflatılmış bir formunu kullanır. İnaktif aşılar, grip aşısı gibi öldürülmüş bir patojen kullanır. Alt birim aşılar, hepatit B aşısı gibi patojenden bir protein veya şeker kullanır. mRNA aşıları, hücrelere viral bir protein üretmelerini söyleyen genetik talimatlar verir ve bağışıklık sistemi daha sonra bu proteini hedef alır. Viral vektör aşıları, benzer talimatları iletmek için zararsız bir virüs kullanır. Her türün avantajları ve sınırlamaları vardır.

Aşıların etkileri:

• Hastalığı önleyin. Enfeksiyon ve ciddi hastalık riskini azaltın.
• Başkalarını koruyun. Sürü bağışıklığı, aşılanamayanlara bulaşmayı azaltır.
• Hastalığı ortadan kaldırın. Çiçek hastalığı gitti. Çocuk felci yakında gidecek.
• Antimikrobiyal direnci azaltın. Daha az enfeksiyon, daha az antibiyotik kullanımı anlamına gelir.

Aşılar yüksek güvenlik standartlarına tabidir. Yan etkiler, ABD'de VAERS ve AB'de EudraVigilance gibi sistemler aracılığıyla izlenmektedir.