Dünya okyanusunun ortasından geçen ve gezegeni 60.000 kilometreden fazla saran kesintisiz bir sıradağ bulunmaktadır. Bu okyanus ortası sırtı, tektonik plakaların birbirinden ayrıldığı ve yükselen magmanın yeni okyanus kabuğunu oluşturduğu sınırdır.

Sırt ekseni, sık sık meydana gelen depremler, volkanik patlamalar ve hidrotermal bacalarla işaretlenmiştir. Tepe, yayılma hızına bağlı olarak geniş bir yükselti veya derin bir yarık vadi olabilir. Yeni oluşan kabuk eksenden uzaklaştıkça soğur, çöker ve tortu biriktirir. Kabukta kaydedilen manyetik şeritler, deniz tabanı yayılması ve levha tektoniği için önemli kanıtlar sağlamıştır.

Okyanus ortası sırtları, Dünya üzerindeki en büyük tek jeolojik özelliktir ve okyanusun bazaltik kabuğunun birincil kaynağıdır. Hidrotermal değişim yoluyla okyanus kimyasını etkiler ve benzersiz kemo-sentez toplulukları için yaşam alanı sağlar. Sırt sisteminin uzunluğu ve uzaklığı nedeniyle ayrıntılı haritalama ve örnekleme çalışmaları devam etmektedir.

Bu sırt sistemi her yıl birkaç kübik kilometre yeni okyanus kabuğu üretiyor.