Een aaneengesloten bergketen loopt dwars door de oceanen en omsluit de planeet over een afstand van meer dan 60.000 kilometer. Deze mid-oceanische rug is de grens waar tektonische platen uit elkaar bewegen en nieuwe oceanische korst wordt gevormd door opwellend magma.

De rugas wordt gekenmerkt door frequente aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en hydrothermale bronnen. De top kan een brede verhoging of een diepe riftvallei zijn, afhankelijk van de spreidingssnelheid. Naarmate de nieuw gevormde korst zich van de as verwijdert, koelt deze af, zakt weg en accumuleert sediment. Magnetische strepen die in de korst zijn waargenomen, leverden belangrijk bewijs voor de spreiding van de zeebodem en platentektoniek.

Mid-oceanische ruggen zijn de grootste geologische structuren op aarde en de belangrijkste bron van de basaltische korst van de oceaan. Ze beïnvloeden de chemie van de oceaan door hydrothermale uitwisseling en bieden een leefgebied voor unieke chemosynthetische gemeenschappen. Gedetailleerde kartering en bemonstering van het ruggensysteem zijn nog steeds gaande vanwege de lengte en afgelegen ligging ervan.

Het ruggensysteem produceert elk jaar enkele kubieke kilometers nieuwe oceanische korst.