Tropikal okyanusların berrak sularında, mercan resifleri bazen merkezi bir lagünü çevreleyen mükemmel halkalar oluşturur. Bu yapılara atol denir. Çoğu, volkanik adaların etrafındaki kıyı resifleri olarak başlamıştır; volkan yavaşça söndükçe, mercanlar yukarı doğru birikmeye devam etmiş ve sonunda sadece resif ve lagün kalmıştır.

Dış resif açık okyanusa bakar ve dalgaların gücünü kırar. İçerideki lagün genellikle sığ, sakin ve küçük resiflerle ve kumlu tabanlarla doludur. Atoller zengin bir deniz yaşamına ev sahipliği yapar, ancak rakımlarının çok düşük olması nedeniyle deniz seviyesinin yükselmesine, okyanus ısınmasına ve fırtına hasarına karşı savunmasızdırlar.

Pasifik ve Hint Okyanuslarında klasik örnekler bulunur. Charles Darwin, Beagle gemisiyle yaptığı yolculuk sırasında atol oluşumunun çökme teorisini ilk kez ortaya atmıştır; modern sondaj ve tarihleme yöntemleri bunu büyük ölçüde doğrulamıştır. Günümüzde atoller, resiflerin dayanıklılığını ve mercan büyümesinin sınırlarını incelemek için doğal laboratuvarlar olarak da hizmet vermektedir.

• Bir lagünü çevreleyen halka şeklinde mercan resifi
• Volkanik adaların batmasıyla oluşur.
• Düşük rakımlı ve deniz seviyesinin yükselmesine karşı oldukça savunmasız.
• Çeşitli deniz topluluklarını destekler.