In het heldere water van tropische oceanen vormen koraalriffen soms perfecte ringen die een centrale lagune omsluiten. Deze structuren worden atollen genoemd. De meeste zijn ontstaan ​​als rifranden rond vulkanische eilanden; naarmate de vulkaan langzaam inzakte, bleef het koraal zich naar boven ontwikkelen, totdat uiteindelijk alleen het rif en de lagune overbleven.

Het buitenste rif grenst aan de open oceaan en breekt de kracht van de golven. De lagune daarbinnen is meestal ondiep, kalm en gevuld met koraalriffen en zandbodems. Atollen herbergen een rijk onderwaterleven, maar zijn kwetsbaar voor de stijging van de zeespiegel, de opwarming van de oceanen en stormschade, omdat ze zo laag liggen.

Klassieke voorbeelden zijn te vinden in de Stille en Indische Oceaan. Charles Darwin opperde de theorie van de verzakking van atollen voor het eerst tijdens de reis van de Beagle; moderne boringen en dateringen hebben deze theorie grotendeels bevestigd. Tegenwoordig dienen atollen ook als natuurlijke laboratoria voor het bestuderen van de veerkracht van riffen en de grenzen van koraalgroei.

• Ringvormig koraalrif dat een lagune omsluit
• Ontstaat doordat vulkanische eilanden wegzakken.
• Laaggelegen en zeer kwetsbaar voor de stijging van de zeespiegel
• Ondersteunt diverse mariene gemeenschappen