Veri arşivleme, aktif olmayan verileri uzun süreli depolamaya taşır. Veriler silinmez, bir kenara ayrılır. Aktif sistemler daha az yük taşıdıkları için daha hızlı çalışır. Uyumluluk departmanları, düzenleyici gereklilikler için arşiv tutar. Hukuk ekipleri, dava süreçlerinde saklanması gereken veriler için arşiv tutar. Araştırmacılar, tarihsel referans için arşiv tutar. Arşiv bir depodur, çöplük değil.

Arşivleme ve yedekleme arasındaki ayrım önemlidir. Yedekleme, kurtarma için bir kopyadır. Arşiv ise artık aktif olarak kullanılmayan verilerin birincil kopyasıdır. Her ikisinin de güvenli olması gerekir. Her ikisinin de bulunabilir olması gerekir. Arşivler genellikle daha ucuz, daha yavaş depolama kullanır: manyetik bant, optik ortam veya soğuk bulut katmanları. Verilere erişim zaman alır, bazen saatler sürer. Bu, yıllardır kimsenin dokunmadığı veriler için kabul edilebilir bir durumdur. Zorluk, arşivde ne olduğunu bilmektir. Meta veriler, indeksleme ve saklama süreleri arşivin kullanılabilirliğini sağlar. İndekssiz bir arşiv kara deliktir. Verilerin orada olduğunu biliyorsunuz, ancak onu bulamıyorsunuz. Saklama politikaları, her veri kategorisinin ne kadar süreyle kalacağını tanımlar. Saklama süresinden sonra veriler silinir. Her şeyi sonsuza dek saklamak pahalı ve risklidir. Arşivin hem büyümesi hem de küçülmesi gerekir.

Arşivleme hususları

• Veri saklama planı — her veri türünün ne kadar süreyle saklanacağı
• Depolama ortamı — manyetik bant, optik veya soğuk bulut
• İndeksleme — arşivlenmiş verilerin bulunabilirliğini sağlayan meta veriler
• Erişim süresi — erişim için kabul edilebilir gecikme süresi
• İmha — saklama süresi sona erdiğinde güvenli silme

Arşiv bir sözdür. Veriler, ihtiyacınız olduğunda orada olacaktır. Bu sözü tutmak planlama gerektirir.