Eten bir gazdır. Polietilen ise plastik bir torbadır. Aralarındaki fark polimerizasyondur. Eten bir monomerdir, yani diğer monomerlerle birleşerek polimer oluşturabilen küçük bir moleküldür. Kelime, Yunanca "monos" (tek) ve "meros" (parça) kelimelerinden gelir. Monomerler, plastiklerin, proteinlerin ve nükleik asitlerin yapı taşlarıdır.

Monomerlerin, diğer monomerlerle reaksiyona girmelerini sağlayan en az bir fonksiyonel grubu vardır. Alkenler, çift bağın açılıp başka bir monomere bağlanmasıyla gerçekleşen katılma reaksiyonuyla polimerleşir. Amino asitler, bir su molekülünün açığa çıkması ve bir peptit bağının oluşmasıyla gerçekleşen yoğunlaşma reaksiyonuyla polimerleşir. Nükleotidler, DNA ve RNA oluşturmak üzere polimerleşir. Şekerler, nişasta ve selüloz oluşturmak üzere polimerleşir. Monomerin türü, polimerin türünü belirler.

Bir polimerin özellikleri, monomerine, zincir uzunluğuna ve dallanmasına bağlıdır. Polietilen esnek ve dayanıklıdır. Polistiren sert ve şeffaftır. Naylon güçlü ve elastiktir. Her polimerin kendine özgü uygulamaları vardır. Kimyacılar, farklı monomerler seçerek ve polimerizasyon koşullarını kontrol ederek, belirli özelliklere sahip malzemeler tasarlayabilirler.

Monomerler organik sentezde de kullanılır. Fonksiyonelleştirilebilir, kopolimerleştirilebilir ve çapraz bağlanarak istenilen özelliklere sahip malzemeler oluşturulabilir. Monomer başlangıç ​​noktasıdır. Polimer ise üründür.