Kimyasal özellik, bir maddenin kimyasal bir reaksiyonda nasıl davrandığını tanımlar. Yanıcılık, reaktivite, toksisite, asitlik, oksidasyon durumu: bunlar kimyasal özelliklerdir. Bunlar ancak madde yeni bir şeye dönüştüğünde belirgin hale gelir. Bir kütüğe bakarak yanıcılığı ölçemezsiniz. Onu yakmanız gerekir.

Fiziksel özellikler ise, maddeyi değiştirmeden gözlemlenebilir. Erime noktası, yoğunluk, renk ve sertlik fiziksel özelliklerdir. Kimyasal özellikler ise bir reaksiyon gerektirir. Demir, oksijen ve su varlığında paslanır. Bu bir kimyasal özelliktir. Demir yoğun ve gri renktedir. Bunlar fiziksel özelliklerdir.

Kimyasal özelliklere örnekler

• Su, oksijen veya asitlerle reaksiyona girme.
• Yanıcılık ve yanma sıcaklığı.
• Toksisite ve biyolojik etkiler.
• Oksidasyon durumları ve indirgeme potansiyeli.
• Radyoaktivite ve yarı ömür.

Kimyasal özellikler, bir maddenin nasıl kullanılabileceğini ve nasıl ele alınması gerektiğini belirler. Hidrojen son derece yanıcıdır. Klor zehirlidir. Altın tepkimeye girmez, bu yüzden yüzyıllarca parlaklığını korur. Kimyacılar, maddeler karıştığında ne olacağını tahmin etmek için kimyasal özellikleri kullanırlar. Şiddetli tepkimeye girecekler mi? Faydalı bir ürün oluşturacaklar mı? Isı açığa çıkaracaklar mı? Cevaplar, kimyasal özellikleri anlamaktan gelir. Bunlar yüzeyde görünmezler. Elektronlarda ve bağlarda gizlidirler. Kimyayı ilginç kılan da budur. Aynı atomlar, nasıl düzenlendiklerine bağlı olarak farklı davranabilirler.