Een chemische eigenschap beschrijft hoe een stof zich gedraagt ​​tijdens een chemische reactie. Ontvlambaarheid, reactiviteit, toxiciteit, zuurgraad, oxidatietoestand: dit zijn chemische eigenschappen. Ze worden pas duidelijk wanneer de stof verandert in iets nieuws. Je kunt de ontvlambaarheid niet meten door naar een stuk hout te kijken. Je moet het verbranden.

Fysische eigenschappen daarentegen zijn waarneembaar zonder de stof te veranderen. Smeltpunt, dichtheid, kleur en hardheid zijn fysische eigenschappen. Chemische eigenschappen vereisen een reactie. IJzer roest in aanwezigheid van zuurstof en water. Dat is een chemische eigenschap. IJzer is dicht en grijs. Dat zijn fysische eigenschappen.

Voorbeelden van chemische eigenschappen

• Reactiviteit met water, zuurstof of zuren.
• Ontvlambaarheid en verbrandingstemperatuur.
• Toxiciteit en biologische effecten.
• Oxidatietoestanden en reductiepotentiaal.
• Radioactiviteit en halfwaardetijd.

Chemische eigenschappen bepalen hoe een stof gebruikt kan worden en hoe ermee omgegaan moet worden. Waterstof is zeer brandbaar. Chloor is giftig. Goud is niet-reactief, daarom blijft het eeuwenlang glanzen. Chemici gebruiken chemische eigenschappen om te voorspellen wat er gebeurt wanneer stoffen gemengd worden. Zullen ze heftig reageren? Zullen ze een nuttig product vormen? Zullen ze warmte afgeven? De antwoorden komen voort uit het begrijpen van chemische eigenschappen. Deze zijn niet aan de oppervlakte zichtbaar. Ze zijn verborgen in de elektronen en bindingen. Dat is wat chemie zo interessant maakt. Dezelfde atomen kunnen zich anders gedragen, afhankelijk van hoe ze gerangschikt zijn.