Bir yaprak düşer ve mantarlar ve bakteriler onu toprağa dönüştürür. Bu biyolojik bozunmadır. Bir madde, canlı organizmalar tarafından su, karbondioksit ve biyokütle gibi doğal maddelere ayrıştırılabiliyorsa biyolojik olarak parçalanabilir. Bu süreç, maddeye, ortama ve mevcut mikroplara bağlıdır. Bir muz kabuğu haftalar içinde biyolojik olarak parçalanır. Bir mısır nişastası çatalı endüstriyel bir kompostlama tesisinde aylarca, çöplükte ise yıllarca sürebilir.

"Biyolojik olarak parçalanabilir" etiketi sıklıkla yanlış anlaşılıyor. Bu, bir ürünün arka bahçenizde kaybolacağı anlamına gelmez. Çoğu biyolojik olarak parçalanabilir plastik, belirli koşullar gerektirir: yüksek sıcaklık, nem ve mikrobiyal aktivite. Çöp depolama alanları atıkları gömmek için tasarlanmıştır, ayrıştırmak için değil. Oksijen ve su olmadan, biyolojik olarak parçalanabilir malzemeler bile on yıllarca varlığını sürdürebilir.

Kompostlanabilir, daha katı bir standarttır. Kompostlanabilir bir malzemenin, kompostlama koşulları altında belirli bir süre içinde toksik olmayan bileşenlere ayrışması gerekir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki BPI ve Avrupa'daki OK Compost gibi sertifikasyon programları bu iddiaları doğrular. Biyolojik olarak parçalanabilir daha geniş bir kategoridir. Kompostlanabilir ise daha titiz olanıdır.

Biyolojik olarak parçalanabilirlik, tüketme izni anlamına gelmez. Biyolojik olarak parçalanabilir bir poşet bile üretmek için kaynak gerektirir ve uygun şekilde işlenmediği takdirde çöplükte yer kaplar. En iyi seçenek önce azaltmak ve yeniden kullanmak, sonra geri dönüştürmek ve biyolojik olarak parçalanabilirliği son çare olarak ele almaktır.