Sistemik risk, bir kurumun veya piyasanın iflasının tüm finansal sistemi istikrarsızlaştırma riskidir. Bu, bir bankanın iflası ile bankacılık sisteminin iflası arasındaki farktır. Küçük bir bankanın iflası müşterileri için acı vericidir. Büyük bir bankanın iflası ise krediyi dondurabilir, diğer bankalarda panik satışlarına yol açabilir ve bir durgunluğa neden olabilir. 2008 krizi sistemik bir olaydı. Lehman Brothers iflas etti ve şok dalgası küresel finansal sistemi neredeyse çökertti.

Sistemik risk çeşitli kaynaklardan gelir. Boyut önemlidir. Batması mümkün olmayan çok büyük bir banka, sistemik risk oluşturur çünkü iflası sistem genelinde zincirleme etkilere yol açar. Bağlantılılık önemlidir. Bankalar birbirlerine borç veriyor ve birbirleriyle işlem yapıyorsa, birindeki iflas diğerlerine de kayıplar aktarabilir. Ortak riskler önemlidir. Birçok banka aynı varlıkları elinde bulunduruyorsa, fiyat düşüşü hepsini aynı anda etkileyebilir. Şeffaflık eksikliği önemlidir. Kayıpların kimde olduğunu kimse bilmiyorsa, güven çöker.

Düzenleyiciler sistemik riski kontrol altına almaya çalışırlar. Sistemik öneme sahip finansal kurumları belirler ve onları daha sıkı sermaye, likidite ve çözümleme şartlarına tabi tutarlar. Bankaların ciddi şoklardan sağ çıkabileceğinden emin olmak için stres testleri yaparlar. Bir bankanın kurtarma operasyonu olmadan nasıl tasfiye edileceğini açıklayan "yaşayan vasiyetnameler" talep ederler. Risklerin düzenlenmiş alanın dışına çıkabileceği gölge bankacılığı izlerler.

Sistemik risk tamamen ortadan kaldırılamaz, ancak azaltılabilir. Buradaki soru, kuralların yeterince güçlü olup olmadığı ve sorun başladığında düzenleyicilerin yeterince hızlı hareket edip etmediğidir.