Ödeme gücü, bir bankanın uzun vadeli yükümlülüklerini karşılama yeteneğidir. Ödeme gücü olan bir bankanın varlıkları, yükümlülüklerinden fazladır. Ödeme gücü olmayan bir bankanın ise sahip olduğundan daha fazla borcu vardır ve sermayesi tükenmiştir. Ödeme gücü, likidite ile aynı şey değildir. Bir banka ödeme gücüne sahip olabilir ancak likidite sorunu yaşayabilir; yani borçlarını karşılayacak kadar varlığı olabilir ancak vadesi gelen ödemeleri yapacak kadar hızlı bir şekilde nakde çeviremeyebilir. 2023 yılında Silicon Valley Bank'ın başına gelen de buydu.

Düzenleyici kurumlar, sermaye oranları aracılığıyla ödeme gücünü izler. Yaygın öz sermaye oranı (Tier 1), bir bankanın temel sermayesini risk ağırlıklı varlıklarıyla karşılaştırır. Amerika Birleşik Devletleri'nde %7'nin üzerindeki bir oran iyi sermayelendirilmiş olarak kabul edilir. %4,5'in altı yetersiz sermayelendirilmiştir. %2'nin altı ise kritik derecede yetersiz sermayelendirilmiştir ve düzenleyici kurumlar bankaya el koyabilir. Stres testleri, bir bankanın sermayesinin şiddetli bir durgunlukta nasıl bir performans göstereceğini öngörür.

Ödeme gücü, güven meselesidir. Mevduat sahipleri bir bankanın iflas ettiğine inanırsa, paralarını çekerler ve bu da bankanın iflas etmesine yol açabilir. Alacaklılar bir bankanın iflas ettiğine inanırsa, kredi vermeyi reddederler ve bu da bankayı varlıklarını zararına satmaya zorlayabilir. Bu nedenle, düzenleyiciler ödeme gücünden şüphe duyulduğunda hızlı hareket ederler. Sermaye enjekte edebilir, birleşme ayarlayabilir veya bankayı devralarak mevduat sahiplerini koruyabilirler.

2008 krizi, küresel bankacılık sisteminin ödeme gücünü test etti. Hükümetler, bankaların ödeme gücünü korumak için yüz milyarlarca dolar enjekte etti. Alternatif olarak, yaygın banka iflasları çok daha kötü sonuçlar doğurabilirdi.