Solvabiliteit is het vermogen van een bank om aan haar langetermijnverplichtingen te voldoen. Een solvabele bank heeft meer activa dan passiva. Een insolvente bank heeft meer schulden dan bezittingen en haar kapitaal is verdwenen. Solvabiliteit is niet hetzelfde als liquiditeit. Een bank kan solvabel maar illiquide zijn, wat betekent dat ze voldoende activa heeft om haar schulden te dekken, maar deze niet snel genoeg in contanten kan omzetten om de huidige betalingen te voldoen. Dat is wat er in 2023 met Silicon Valley Bank is gebeurd.

Toezichthouders controleren de solvabiliteit aan de hand van kapitaalratio's. De Common Equity Tier 1-ratio vergelijkt het kernkapitaal van een bank met de risicogewogen activa. Een ratio boven de 7 procent wordt in de Verenigde Staten als goed gekapitaliseerd beschouwd. Onder de 4,5 procent is er sprake van onderkapitalisatie. Onder de 2 procent is er sprake van ernstige onderkapitalisatie, en toezichthouders kunnen de bank dan overnemen. Stresstests voorspellen hoe het kapitaal van een bank zich zou gedragen tijdens een ernstige recessie.

Solvabiliteit is een kwestie van vertrouwen. Als spaarders denken dat een bank insolvent is, nemen ze hun geld op, wat de bank zelf insolvent kan maken. Als crediteuren denken dat een bank insolvent is, weigeren ze leningen te verstrekken, wat de bank kan dwingen activa met verlies te verkopen. Daarom grijpen toezichthouders snel in wanneer de solvabiliteit in twijfel wordt getrokken. Ze kunnen kapitaal injecteren, een fusie regelen of de bank overnemen en de spaarders beschermen.

De crisis van 2008 stelde de solvabiliteit van het wereldwijde bankenstelsel op de proef. Overheden pompten honderden miljarden dollars in banken om ze overeind te houden. Het alternatief, wijdverspreide bankfaillissementen, zou veel erger zijn geweest.