Polikültür, monokültürün tam tersidir. Geniş bir alanda tek bir ürün yerine, aynı tarlada birkaç tür birlikte yetiştirilir. Kombinasyonlar mısır ve fasulye gibi basit olabileceği gibi, ağaç tepesinden yere kadar katmanlar halinde ekilmiş düzinelerce türün bulunduğu tropikal bir ev bahçesi gibi karmaşık da olabilir.

Dünya genelindeki geleneksel tarım sistemleri çoğunlukla çoklu ürün yetiştiriciliğine dayanmaktadır. Orta Amerika'daki Milpa sistemi, Çin'deki pirinç-balık sistemleri ve Java'daki ev bahçeleri, küçük bir alana birden fazla türü sığdırmaktadır. Her bitki farklı bir niş kullanır ve zararlıların konakçı bitkiyi bulması, bitkinin diğer türlerle çevrili olması durumunda daha zorlaşır.

Çiftçiler neden bunu kullanıyor?

• Riski birden fazla ürüne yayar.
• Işığı, suyu ve toprağı daha verimli kullanır.
• Haşere ve hastalık baskısını azaltır.
• Toprak örtüsünü iyileştirir ve erozyonu azaltır.

Çoklu ürün yetiştirme yönteminin mekanizasyonu daha zordur. Hasat zahmetlidir ve bir ürünü hedef alan kimyasallar diğerine zarar verebilir. Bu nedenle küçük çiftliklerde yaygındır ve büyük çiftliklerde zorlanmaktadır, ancak şerit ekimi ve ardışık ekim yöntemleri endüstriyel sistemlerde yer bulmaktadır.