Polikultura jest przeciwieństwem monokultury. Zamiast jednej uprawy na dużym obszarze, kilka gatunków rośnie razem na tym samym polu. Kombinacje mogą być proste, jak kukurydza i fasola, lub złożone, jak tropikalny ogród przydomowy z dziesiątkami gatunków rozłożonych warstwowo od korony aż po ziemię.

Tradycyjne systemy rolnicze na całym świecie opierają się głównie na polikulturach. Milpa w Mezoameryce, systemy uprawy ryżu i ryb w Chinach oraz przydomowe ogrody na Jawie – wszystkie te systemy skupiają wiele gatunków na niewielkiej przestrzeni. Każda roślina zajmuje inną niszę, a szkodnikom trudniej jest znaleźć żywiciela, gdy jest ona otoczona innymi gatunkami.

Dlaczego rolnicy go używają

• Rozkłada ryzyko na wiele upraw
• Wykorzystuje światło, wodę i glebę w sposób bardziej efektywny
• Zmniejsza presję szkodników i chorób
• Poprawia pokrywę glebową i zmniejsza erozję

Polikultura jest trudniejsza do zmechanizowania. Zbiory są pracochłonne, a środki chemiczne stosowane na jedną uprawę mogą zaszkodzić innej. Dlatego dominuje w małych gospodarstwach i ma problemy w dużych, choć uprawa pasowa i sztafetowa uprawa międzyplonowa znajdują swoje miejsce w systemach przemysłowych.