Balık yetiştiriciliği, gıda amaçlı balıkların kontrollü bir şekilde yetiştirilmesi ve büyütülmesidir. Su ürünleri yetiştiriciliğinin bir dalıdır, ancak bu terim genellikle kabuklu deniz ürünleri veya deniz yosunlarından ziyade yüzgeçli balıklar için kullanılır.

Bu uygulama çok eski. Çinli çiftçiler 2500 yıldan daha uzun bir süre önce havuzlarda sazan yetiştiriyorlardı ve Romalı yazarlar da benzer sistemleri tanımlamışlardı. Modern balık yetiştiriciliği, Bangladeş'teki küçük havuzlardan Norveç ve Şili açıklarındaki deniz kafeslerine kadar uzanıyor; buralarda milyonlarca Atlantik somonu yetiştiriliyor. Tatlı su üretiminde tilapia, sazan, yayın balığı ve alabalık baskın türlerdir. Deniz üretiminde ise somon, levrek ve çipura baskın türlerdir.

Kullanımda olan sistemler

• Göletler: basit, düşük yoğunluklu, Asya'da yaygın.
• Su kanalları: alabalıklar için akan su kanalları
• Kafesler ve ağ kafesler: göllerde veya denizde yüzen yapılar
• Devridaim sistemleri: suyu tekrar kullanan filtreli tanklar.

Yem, en büyük maliyet kalemi ve en büyük çevresel sorundur. Somon gibi etçil türler, geleneksel olarak vahşi doğadan yakalanan balıklardan elde edilen proteine ​​ihtiyaç duyar. Bitkisel ve böcek bazlı yemler bu bağımlılığı azaltıyor olsa da, geçiş henüz tamamlanmadı.