Organik tarım, sentetik gübrelerden, sentetik böcek ilaçlarından ve genetiği değiştirilmiş organizmalardan kaçınan bir üretim sistemidir. Bunun yerine, ürün rotasyonu, kompost, gübre, örtü bitkileri, biyolojik zararlı kontrolü ve mekanik toprak işleme yöntemlerine dayanır.

Modern organik hareket, endüstriyel tarımın eleştirmenlerinin toprak sağlığını ve doğal döngüleri savunmaya başladığı 1920'ler ve 1930'larda ortaya çıktı. Sertifikasyon sistemleri 1970'ler ve 1980'lerde ortaya çıktı ve hükümetler 1990'larda yasal standartlar belirledi. USDA Organik etiketi, AB organik logosu ve benzeri işaretler, günümüzde büyük pazarlarda organik olarak satılabilecek ürünleri tanımlamaktadır.

Temel uygulamalar

• Mahsul rotasyonu ve çeşitlendirme
• Toprak verimliliği için kompost, hayvan gübresi ve yeşil gübreler.
• Biyolojik ve kültürel zararlı kontrolü
• Sentetik böcek ilaçları, yabani ot ilaçları veya GDO içermez.

Organik tarımın verimi, özellikle tahıllar için, geleneksel tarıma göre genellikle daha düşüktür; ancak kuraklık yıllarında bu fark azalır çünkü organik topraklar suyu daha iyi tutar. Fiyatlar genellikle daha yüksektir, bu da sistemi birçok yetiştirici için ekonomik olarak uygulanabilir kılan şeydir. Tüketici talebi son otuz yıldır istikrarlı bir şekilde artmaktadır.