Biologische landbouw is een productiesysteem dat synthetische meststoffen, synthetische bestrijdingsmiddelen en genetisch gemodificeerde organismen vermijdt. In plaats daarvan is het gebaseerd op vruchtwisseling, compost, dierlijke mest, bodembedekkende gewassen, biologische ongediertebestrijding en mechanische grondbewerking.

De moderne biologische beweging is ontstaan ​​in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw, toen critici van de industriële landbouw de gezondheid van de bodem en natuurlijke kringlopen begonnen te promoten. Certificeringssystemen verschenen in de jaren zeventig en tachtig, en overheden stelden in de jaren negentig wettelijke normen vast. Het USDA Organic-label, het EU-biologisch logo en soortgelijke keurmerken bepalen nu wat in de belangrijkste markten als biologisch mag worden verkocht.

Kernpraktijken

• Vruchtwisseling en diversificatie
• Compost, mest en groenbemesting voor vruchtbaarheid
• Biologische en culturele ongediertebestrijding
• Geen synthetische pesticiden, herbiciden of GGO's.

De opbrengst van biologische landbouw ligt vaak lager dan die van conventionele landbouw, vooral bij granen, hoewel het verschil kleiner wordt in droge jaren omdat biologische grond water beter vasthoudt. De prijzen liggen meestal hoger, wat het systeem voor veel telers economisch rendabel maakt. De consumentenvraag is al drie decennia lang gestaag gegroeid.