Saman, otlak bulunmadığı zamanlarda hayvanları beslemek için biçilen, kurutulan ve depolanan ot veya baklagillerdir. Tarımda en eski muhafaza edilen yemlerden biridir ve ahırdaki saman kokusu kırsal yaşamın ayrılmaz bir parçasıdır.

İyi bir saman elde etmek, hava koşullarına karşı bir yarıştır. Çok geç biçilirse bitki proteinini kaybeder. Çok ıslak balya yapılırsa yığın ısınır, küflenir ve bazen alev alır. Çiftçiler, kurumayı hızlandırmak için mahsulü biçer, sıralar halinde tırmıklar ve nem oranı yaklaşık %18'in altına düşene kadar balya yapmazlar.

Yaygın saman mahsulleri

• Yonca: yüksek proteinli, süt sığırları için tercih edilen bir yem.
• Çayır otu ve bahçe otu: serin iklimlerde güvenilir bitkilerdir.
• Yonca: lezzetli ve azot bağlayıcı
• Çavdar otu: hızlı büyüyen ve Avrupa'da yaygın olarak kullanılan bir bitki.

Tarlada bırakılan yuvarlak balyalar ve depoda istiflenen kare balyalar yaygın olarak kullanılır. Balaj adı verilen sarılmış balyalar hafifçe fermente olur ve nemli bölgelerde daha iyi saklanır. Her iki durumda da saman, bereketli bir yaz ile kıt bir kış arasındaki köprüdür.