Zręczność to umiejętność i precyzja ruchów robota. To ona odróżnia robota, który potrafi podnieść klocek, od takiego, który potrafi zawiązać węzeł, nawlec igłę czy złożyć zegarek. Zręczność łączy w sobie precyzję ruchów, czucie siły i sprzężenie zwrotne sensoryczne.

Ludzkie dłonie to złoty standard. Mają 27 kości, dziesiątki mięśni i tysiące czujników dotykowych. Dłonie robota są prostsze, ale wciąż udoskonalane. Zręczna Dłoń Cienia ma 24 stawy i czujniki dotykowe w opuszkach palców. OpenAI wytrenował rękę robota do układania kostki Rubika, wykorzystując uczenie przez wzmacnianie. To kamienie milowe badań, a nie produkty konsumenckie. Większość robotów fabrycznych nadal używa prostych chwytaków dwupalcowych.

Czego wymaga zręczność

• Wiele stopni swobody dłoni.
• Wyczuwanie siły i dotyku.
• Precyzyjne algorytmy sterowania.
• Wizja służąca do kierowania manipulacją.
• Uczenie się przystosowywania się do nowych obiektów.

Zręczność jest trudna, ponieważ kontakt jest złożony. Kiedy palec robota dotyka obiektu, punkt styku, kierunek siły i tarcie mają znaczenie. Robot musi dostosowywać się w czasie rzeczywistym. Ludzie robią to nieświadomie. Roboty potrzebują modeli, czujników i szybkich pętli sterowania. Korzyści są ogromne. Zręczny robot mógłby zbierać owoce bez ich uszkadzania, sortować odpady do recyklingu lub wykonywać operacje z nadludzką pewnością siebie. Na razie zręczność pozostaje jednym z największych wyzwań robotyki i jednym z najaktywniejszych obszarów badań.