Inwestor, który posiada wyłącznie budynki biurowe w centrum miasta, naraża się na skoncentrowane ryzyko w przypadku osłabienia tego sektora. Dywersyfikacja polega na rozproszeniu kapitału pomiędzy apartamenty, nieruchomości przemysłowe i różne rynki geograficzne. Celem jest ograniczenie wpływu pojedynczych aktywów lub rynków o słabej rentowności.

Dywersyfikacja może odbywać się pod względem rodzaju nieruchomości, lokalizacji, struktury najemców, okresu trwania umowy najmu lub struktury inwestycji. Fundusze inwestycyjne w nieruchomości oferują natychmiastową dywersyfikację mniejszym inwestorom. Bezpośredni właściciele osiągają ją poprzez nabywanie wielu nieruchomości w dłuższym okresie.

Prawdziwa dywersyfikacja wymaga aktywów, które nie zmieniają się jednocześnie. Rynki skorelowane zapewniają mniejszą ochronę niż rynki rzeczywiście zróżnicowane. Dywersyfikacja nie eliminuje ryzyka, lecz je redystrybuuje. Wielu doświadczonych inwestorów nadal koncentruje się na dobrze znanych im obszarach, jednocześnie selektywnie angażując się w inne obszary.

• Rozproszenie inwestycji w celu zmniejszenia ryzyka koncentracji
• Może dotyczyć typu nieruchomości, położenia geograficznego lub struktury
• Zmniejsza wpływ każdego pojedynczego słabego wykonawcy
• Nie eliminuje całkowicie ryzyka rynkowego