W badaniach klinicznych bierze udział kilka tysięcy osób. Gdy lek trafia na rynek, miliony osób go przyjmują, często w połączeniu z innymi lekami i w przypadku schorzeń, które nie zostały uwzględnione w badaniach. Ta luka jest przyczyną zgłaszania zdarzeń niepożądanych. Organy regulacyjne, producenci i lekarze zbierają informacje o szkodliwych skutkach ubocznych, które pojawiają się po zażyciu leku, a następnie poszukują wzorców, których badania nie były w stanie uchwycić.

System jest dobrowolny w wielu krajach, a obowiązkowy w innych. W Stanach Zjednoczonych program MedWatch Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) przyjmuje zgłoszenia od pracowników służby zdrowia i pacjentów. W Unii Europejskiej baza danych EudraVigilance gromadzi zgłoszenia z państw członkowskich. Producenci muszą przekazać każde poważne zgłoszenie w krótkim terminie, często 15 dni.

To, co uważa się za poważne, jest zdefiniowane, a nie pozostawione intuicji:

• Śmierć lub zdarzenie zagrażające życiu
• Hospitalizacja lub dłuższy pobyt w szpitalu
• Trwała lub znacząca niepełnosprawność
• Wrodzona anomalia
• Jakiekolwiek zdarzenie wymagające interwencji w celu zapobieżenia trwałemu upośledzeniu

Pojedynczy raport rzadko dowodzi związku przyczynowo-skutkowego. Setki podobnych raportów mogą sygnalizować coś realnego. Praca nad przekształceniem rozproszonych przypadków w sygnał bezpieczeństwa nazywa się nadzorem farmaceutycznym i jest jednym z głównych sposobów aktualizacji etykiety leku po jego zatwierdzeniu.