Koralowce to kolonijne bezkręgowce morskie spokrewnione z ukwiałami i meduzami. Większość gatunków rafotwórczych wydziela szkielety z węglanu wapnia, które z czasem kumulują się w masywnych strukturach. Drobne, fotosyntetyczne glony, zwane zooksantellami, żyją wewnątrz tkanki koralowca i zaspokajają znaczną część zapotrzebowania energetycznego żywiciela, zapewniając mu składniki odżywcze i ochronę.

To partnerstwo pozwala koralowcom rozwijać się w czystych, ubogich w składniki odżywcze wodach tropikalnych. Pod wpływem stresu spowodowanego upałem, zanieczyszczeniem lub innymi czynnikami, koralowce mogą wydalać glony i wybielacz. Długotrwałe wybielanie często prowadzi do śmierci. Koralowce chwytają również plankton za pomocą czułek, stanowiąc dla nich dodatkowe źródło pożywienia.

Pojedyncze kolonie koralowców mogą żyć przez stulecia, a budowane przez nie rafy wspierają niezwykłą bioróżnorodność. Oprócz wartości ekologicznej, koralowce zapewniają ochronę wybrzeża, dochody z turystyki i siedliska dla ryb. Ich wrażliwość na temperaturę i skład chemiczny sprawia, że ​​są ważnymi wskaźnikami zmian w oceanie.

• Bezkręgowce kolonialne budujące szkielety z węglanu wapnia
• Glony symbiotyczne jako źródło pożywienia
• Podstawy ekosystemów raf tropikalnych
• Wysoka wrażliwość na ocieplenie i zakwaszenie