Wieczna zmarzlina to grunt, który pozostaje zamarznięty przez co najmniej dwa kolejne lata. Pokrywa około jednej czwartej powierzchni lądów półkuli północnej. W niektórych miejscach ma zaledwie metr grubości. Gdzie indziej sięga setek metrów w głąb. Wieczna zmarzlina pokrywa znaczną część Syberii, Alaski i północnej Kanady.

Magazynuje ogromne ilości węgla. Martwe rośliny i zwierzęta zamarzały, zanim zdążyły się całkowicie rozłożyć. Materia organiczna gromadziła się przez tysiące lat. Naukowcy szacują, że wieczna zmarzlina gromadzi prawie dwa razy więcej węgla niż obecnie znajduje się w atmosferze. Dopóki pozostaje zamarznięta, węgiel pozostaje uwięziony.

Rozmrażanie uwalnia węgiel w postaci dwutlenku węgla i metanu. Tworzy to pętlę sprzężenia zwrotnego. Ocieplenie rozmraża wieczną zmarzlinę, która uwalnia gazy cieplarniane, co powoduje dalsze ocieplenie. Proces ten już trwa. Rozmrażanie gruntu uszkadza również drogi, budynki i rurociągi zbudowane na zamarzniętym gruncie. Niektóre społeczności arktyczne są zmuszone do przesiedlenia. Zmiany te są nieodwracalne w skali czasu, jaką może osiągnąć człowiek.

Główne cechy

• Zamrożone przez co najmniej dwa lata
• Przechowuje duże ilości węgla
• Odwilż z ociepleniem
• Uwalnia CO2 i metan
• Uszkadza infrastrukturę