Permafrost is grond die minstens twee jaar achtereen bevroren blijft. Het bedekt ongeveer een kwart van het landoppervlak van het noordelijk halfrond. Op sommige plaatsen is het slechts een meter dik. Elders reikt het tot honderden meters diep. Permafrost ligt onder een groot deel van Siberië, Alaska en het noorden van Canada.

Het slaat enorme hoeveelheden koolstof op. Dode planten en dieren bevroren voordat ze volledig konden ontbinden. Het organische materiaal heeft zich gedurende duizenden jaren opgehoopt. Wetenschappers schatten dat de permafrost bijna twee keer zoveel koolstof bevat als de atmosfeer momenteel. Zolang het bevroren blijft, blijft de koolstof opgesloten.

Door het ontdooien komt die koolstof vrij als kooldioxide en methaan. Dit creëert een vicieuze cirkel. Door de opwarming ontdooit de permafrost, waardoor broeikasgassen vrijkomen, wat weer leidt tot verdere opwarming. Dit proces is al gaande. Het ontdooien van de grond beschadigt ook wegen, gebouwen en pijpleidingen die op bevroren grond zijn gebouwd. Sommige gemeenschappen in het Arctische gebied worden gedwongen te verhuizen. De veranderingen zijn onomkeerbaar op een menselijke tijdschaal.

Belangrijkste kenmerken

• Minimaal twee jaar ingevroren
• Slaat grote hoeveelheden koolstof op
• Ontdooit bij opwarming
• Stoot CO2 en methaan uit.
• Beschadiging van de infrastructuur