Zasady są śliskie. Mydło, wybielacz i soda oczyszczona mają tę samą cechę. Słowo pochodzi od łacińskiego słowa „base”, oznaczającego fundament. Chemicy definiują zasadę jako substancję, która przyjmuje protony lub oddaje pary elektronowe. Definicja Brønsteda-Lowry'ego koncentruje się na przyjmowaniu protonów. Definicja Lewisa koncentruje się na oddawaniu par elektronowych. Obie są przydatne, w zależności od kontekstu.

W wodzie zasada przyjmuje proton od wody, tworząc jony wodorotlenkowe. Im więcej jonów wodorotlenkowych w roztworze, tym wyższe pH. Wodorotlenek sodu dysocjuje całkowicie w wodzie, czyniąc go mocną zasadą. Amoniak przyjmuje protony tylko częściowo, czyniąc go słabą zasadą. Podobnie jak kwasy, zasady mogą być mocne lub słabe, stężone lub rozcieńczone. Terminów tych nie można używać zamiennie.

Zasady reagują z kwasami, tworząc sole i wodę. Ta reakcja neutralizacji jest jedną z najbardziej fundamentalnych reakcji w chemii. Zasady reagują również z tłuszczami i olejami, tworząc mydło w procesie zwanym zmydlaniem. Denaturują białka, dlatego wybielacze i ługi mają właściwości żrące. Są stosowane w procesach przemysłowych, uzdatnianiu wody i czyszczeniu w gospodarstwie domowym. Organizm ludzki wykorzystuje zasady do buforowania pH i utrzymywania homeostazy.

Skala pH mierzy kwasowość i zasadowość. pH poniżej 7 jest kwaśne. pH powyżej 7 jest zasadowe. pH 7 jest obojętne. Skala jest logarytmiczna, więc każda jednostka reprezentuje dziesięciokrotną zmianę stężenia jonów wodorowych. pH 12 jest milion razy bardziej zasadowe niż pH 6.