Normy emisji to przepisy ograniczające emisję zanieczyszczeń przez pojazdy. Obejmują one tlenek węgla, tlenki azotu, cząstki stałe i niespalone węglowodory. W niektórych jurysdykcjach regulują one również emisję gazów cieplarnianych. Normy te są ustalane przez rządy i egzekwowane poprzez testy i certyfikację.

Historia jest pouczająca. W latach 60. XX wieku w Los Angeles smog był tak gęsty, że szkoły były zamykane, a ludzie nosili maski. Ustawa o czystym powietrzu z 1970 roku dała nowo utworzonej Agencji Ochrony Środowiska (EPA) uprawnienia do regulowania emisji spalin pojazdów. Następnie wprowadzono katalizatory, benzynę bezołowiową i wtrysk paliwa. Jakość powietrza uległa znacznej poprawie. Kalifornia, która od dawna ustala własne, bardziej rygorystyczne standardy, jest liderem w promowaniu czystszych pojazdów.

W Europie obowiązują normy Euro, obecnie Euro 7, które zaostrzają limity emisji tlenków azotu i cząstek stałych. Chiny mają własną normę China 6. Te przepisy napędzają rozwój technologii. Producenci samochodów inwestują miliardy, aby je spełnić, a koszty przerzucają na konsumentów. Korzyści zdrowotne są jednak ogromne. Badanie przeprowadzone przez Amerykańskie Stowarzyszenie na Rzecz Zdrowia Płuc (American Lung Association) oszacowało, że czystsze pojazdy zapobiegają tysiącom przedwczesnych zgonów każdego roku.

Kolejnym wyzwaniem są gazy cieplarniane. Unia Europejska zaproponowała wprowadzenie zakazu sprzedaży nowych samochodów benzynowych i wysokoprężnych do 2035 roku. Kilka krajów i stanów wyznaczyło podobne cele. Norma emisji staje się narzędziem polityki klimatycznej, a nie tylko narzędziem w zakresie jakości powietrza.