Emissienormen zijn regelgevingen die de uitstoot van schadelijke stoffen door voertuigen beperken. Ze hebben betrekking op koolmonoxide, stikstofoxiden, fijnstof en onverbrande koolwaterstoffen. In sommige landen worden ook broeikasgassen gereguleerd. De normen worden vastgesteld door overheden en gehandhaafd door middel van testen en certificering.

De geschiedenis is leerzaam. In de jaren 60 was de smog in Los Angeles zo dik dat scholen moesten sluiten en mensen mondkapjes droegen. De Clean Air Act van 1970 gaf het nieuw opgerichte Environmental Protection Agency (EPA) de bevoegdheid om de uitstoot van voertuigen te reguleren. Katalysatoren, loodvrije benzine en brandstofinjectie volgden. De luchtkwaliteit verbeterde aanzienlijk. Californië, dat al lange tijd strengere normen hanteert, is een voorloper in de strijd voor schonere voertuigen.

Europa hanteert de Euro-normen, momenteel Euro 7, die de limieten voor stikstofoxiden en fijnstof aanscherpen. China heeft zijn eigen China 6-norm. Deze regelgeving stimuleert technologische ontwikkelingen. Autofabrikanten investeren miljarden om eraan te voldoen, en de kosten worden doorberekend aan de consument. Maar de gezondheidsvoordelen zijn aanzienlijk. Een onderzoek van de American Lung Association schatte dat schonere voertuigen jaarlijks duizenden vroegtijdige sterfgevallen voorkomen.

De volgende uitdaging zijn broeikasgassen. De Europese Unie heeft voorgesteld de verkoop van nieuwe benzine- en dieselauto's tegen 2035 te verbieden. Verschillende landen en staten hebben soortgelijke doelstellingen vastgesteld. De emissienorm wordt een instrument voor klimaatbeleid, en niet alleen voor luchtkwaliteit.