Na śliskiej drodze gwałtownie hamujesz, a koła się blokują. Samochód wpada w poślizg, a układ kierowniczy nie reaguje. Systemy zapobiegające blokowaniu kół (ABS) zapobiegają temu. Monitorują prędkość kół i szybko zwalniają i ponownie aktywują hamulec, aby koła się obracały. Kierowca może skręcać podczas gwałtownego hamowania, co często decyduje o tym, czy dojdzie do kolizji, czy omal nie dojdzie do wypadku.

System wykorzystuje czujniki prędkości obrotowej kół przy każdym kole, hydrauliczny moduł sterujący oraz komputer. Gdy czujnik wykryje zbyt szybkie hamowanie koła, komputer wysyła sygnał do modułu hydraulicznego, aby zwolnił ciśnienie na ułamek sekundy, a następnie je ponownie przywrócił. Cykl powtarza się do 15 razy na sekundę. Kierowca odczuwa pulsowanie pedału hamulca, co jest normalne.

ABS został po raz pierwszy zastosowany w samolotach w latach 20. XX wieku, a w samochodach w latach 70. XX wieku. Stał się standardem w większości nowych pojazdów w latach 2000. Nowoczesne systemy obejmują elektroniczny rozdział siły hamowania, który równoważy siłę hamowania między przednimi i tylnymi kołami, oraz wspomaganie hamulców, które stosuje pełną siłę hamowania w przypadku paniki u kierowcy.

ABS nie skraca drogi hamowania na wszystkich nawierzchniach. Na luźnym żwirze lub głębokim śniegu zablokowane koło może się zakopać i zatrzymać szybciej. Natomiast na nawierzchni asfaltowej, zwłaszcza mokrej, ABS zapewnia kontrolę nad samochodem. Właśnie o tę kontrolę chodzi.