Kiszonka to sfermentowana, bogata w wilgoć pasza, przeznaczona do karmienia zwierząt gospodarskich. Wytwarzana jest z trawy, kukurydzy, sorgo, lucerny lub innych roślin uprawnych, ścinana na zielono i pakowana hermetycznie, aby bakterie kwasu mlekowego mogły fermentować cukry. Kwas konserwuje paszę i zapobiega przedostawaniu się do niej organizmów powodujących psucie się paszy.

Technika ta rozpowszechniła się pod koniec XIX wieku i stała się standardem w gospodarstwach mlecznych w XX wieku. Ma ona kluczową przewagę nad sianem: nie wymaga dobrej pogody sprzyjającej suszy. Rolnik może skosić i zakisić plon w deszczowy tydzień, który zniszczyłby siano. Ta niezawodność ma znaczenie w północnej Europie, północno-zachodnim Pacyfiku i innych wilgotnych regionach.

Popularne rodzaje kiszonki

• Kiszonka z trawy: standard w systemach mleczarskich strefy umiarkowanej
• Kiszonka z kukurydzy: wysoka wartość energetyczna, szeroko stosowana w żywieniu bydła
• Kiszonka z lucerny: bogata w białko, trudna do kiszenia
• Kiszonka z całych roślin zbożowych: jęczmienia, pszenicy lub owsa ciętego na zielono

Opcje przechowywania obejmują silosy bunkrowe, silosy wieżowe i bele owinięte folią. Kluczem jest wykluczenie dostępu tlenu. Źle uszczelniony silos będzie się nagrzewał, pleśnieł i tracił wartość paszową. Dobrze przygotowana kiszonka ma lekko słodki i kwaśny zapach, a bydło chętnie ją zjada.