Owce były jednymi z pierwszych udomowionych zwierząt, około 10 000 lat temu na Żyznym Półksiężycu. Hodowano je dla mięsa, mleka i skór, zanim wełna stała się dominującym produktem. Przez wieki wełna była jednym z najważniejszych towarów w Europie, a owce kształtowały krajobrazy od angielskich wzgórz po hiszpańskie płaskowyże.

Obecnie owce hoduje się na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Największe stada mają Chiny, Australia, Indie i Iran. Rasy są grupowane według przeznaczenia: cienkiej wełny (merynos), długiej wełny (Romney, Lincoln), mięsa (Suffolk, Hampshire) oraz rasy o podwójnym przeznaczeniu. Niektóre rasy są hodowane ze względu na mleko, zwłaszcza w regionie Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu.

Dlaczego owce pozostają użyteczne

• Pasą się na ziemi zbyt nierównej lub ubogiej dla bydła
• Produkują wełnę, mięso i mleko
• Kontrolują chwasty i zarośla w sadach i winnicach
• Dobrze sprawdzają się w systemach wypasu rotacyjnego

Owce również są narażone. Drapieżniki, pasożyty i gnicie racic stanowią stałe zagrożenie, a okres jagnienia to trudny okres. Wielkość stada waha się od kilku zwierząt na małym gospodarstwie do dziesiątek tysięcy na australijskich stacjach.