Pestycydy to szerokie pojęcie. Obejmuje ono wszelkie substancje używane do zabijania lub zwalczania organizmów szkodliwych dla upraw, zwierząt gospodarskich lub przechowywanej żywności. Należą do nich insektycydy na owady, herbicydy na chwasty, fungicydy na grzyby, rodentycydy na gryzonie i kilka węższych kategorii.

Era współczesnych pestycydów rozpoczęła się w latach 40. XX wieku wraz z pojawieniem się DDT i innych syntetycznych związków organicznych. Plony wzrosły, liczba zgonów z powodu malarii spadła, a przez kilka dekad chemikalia wydawały się trwałym rozwiązaniem. Potem pojawiła się odporność, pożyteczne owady zmalały, a pozostałości pestycydów pojawiły się w miejscach, których nikt się nie spodziewał. Książka Rachel Carson „Silent Spring”, opublikowana w 1962 roku, przybliżyła ten problem opinii publicznej.

Jak są grupowane

• Według celu: herbicyd, insektycyd, fungicyd, nematocyd
• Ze względu na skład chemiczny: organofosforany, pyretroidy, neonikotynoidy
• Ze względu na sposób działania: kontaktowy, ogólnoustrojowy, zatrucie żołądkowe
• Ze względu na pochodzenie: syntetyczne, botaniczne, mikrobiologiczne

W większości krajów obowiązują surowe przepisy, a w żywności obowiązują limity pozostałości. Producenci wciąż borykają się z tym samym praktycznym problemem: jak zwalczać szkodniki, nie stwarzając nowych.