Akwakultura to hodowla organizmów wodnych, w tym ryb, skorupiaków, mięczaków i roślin wodnych, w kontrolowanych warunkach. Obejmuje ona środowiska słodkowodne, słonawe i morskie, od rozległej hodowli stawowej po intensywne systemy recyrkulacji. Praktyka ta ma starożytne korzenie: chińska hodowla karpia sięga co najmniej 2500 lat wstecz, a rzymscy autorzy opisali hodowlę ostryg. Współczesna akwakultura szybko się rozwinęła po latach 70. XX wieku i do lat 20. XXI wieku przewyższyła połowy ryb jako główne źródło pożywienia dla zwierząt wodnych. Główne gatunki to łosoś atlantycki, tilapia nilowa, sum kanałowy, biała krewetka pacyficzna i omułek pospolity, a także wodorosty, takie jak kelp i nori. Systemy obejmują stawy, tory wodne, klatki, zagrody siatkowe i zbiorniki lądowe z biofiltracją. Korzyści obejmują produkcję białka przy niższych współczynnikach konwersji paszy niż w przypadku wielu mięs lądowych; Do obaw należą zanieczyszczenie substancjami odżywczymi, przenoszenie chorób na dzikie gatunki, przekształcanie siedlisk i uzależnienie od mączki rybnej z dzikich ryb. Programy certyfikacji, takie jak Aquaculture Stewardship Council, mają na celu promowanie najlepszych praktyk.