Een huurder stopt met het betalen van de huur en weigert te vertrekken. De verhuurder volgt de wettelijke procedure om het pand terug te krijgen. Die procedure heet ontruiming. Zelfhulpmaatregelen zoals het vervangen van sloten of het afsluiten van nutsvoorzieningen zijn in de meeste landen illegaal.

Een ontruiming begint met een correcte kennisgeving, gevolgd door een gerechtelijke procedure als de huurder niet aan de kennisgeving voldoet. De huurder krijgt de gelegenheid om te reageren. Als de rechter in het voordeel van de verhuurder oordeelt, kan de politie worden ingeschakeld om de huurder en diens bezittingen te verwijderen. De termijnen en vereiste kennisgevingen variëren sterk per rechtsgebied.

Verhuurders moeten de redenen documenteren en elke procedurele stap volgen. Huurders die met uitzetting worden geconfronteerd, kunnen zich verdedigen of juridische bijstand krijgen. Het proces is vaak traag en kostbaar voor beide partijen. Preventie door zorgvuldige screening en duidelijke communicatie blijft te verkiezen boven formele uitzetting.

Een voltooide ontruiming brengt het pand terug in het bezit van de verhuurder, maar het voelt zelden als een overwinning voor de betrokkenen.