Ongeveer 71 procent van het aardoppervlak is bedekt met zout water, dat zo'n 97 procent van al het vrije water op aarde bevat. Deze aaneengesloten massa vormt de wereldzee, die traditioneel is onderverdeeld in de Stille Oceaan, de Atlantische Oceaan, de Indische Oceaan, de Zuidelijke Oceaan en de Arctische Oceaan, hoewel de grenzen arbitrair zijn.

De oceaan reguleert het klimaat door warmte op te slaan en te transporteren, absorbeert een groot deel van de door de mens veroorzaakte koolstofdioxide en ondersteunt het grootste deel van de productiviteit van de biosfeer. De gemiddelde diepte is bijna 4000 meter; het volume bedraagt ​​meer dan 1,3 miljard kubieke kilometer. Door de circulatie zijn alle bassins met elkaar verbonden, waardoor water, warmte en opgeloste stoffen worden uitgewisseld op tijdschalen van jaren tot millennia.

De menselijke afhankelijkheid van de oceaan voor voedsel, transport, recreatie en klimaatstabiliteit is enorm, maar tegelijkertijd wordt de oceaan beïnvloed door opwarming, verzuring, overbevissing en vervuiling. Dankzij satellieten, autonome meetboeien en diepzeeduikboten is het wetenschappelijk inzicht snel vooruitgegaan, maar grote gebieden en processen blijven onderbelicht. De oceaan is zowel het meest prominente kenmerk van de planeet als een van de minst onderzochte.

• Een aaneengesloten massa zout water die het grootste deel van de aarde bedekt.
• Reguleert het klimaat en ondersteunt de meeste productiviteit op aarde.
• Gemiddelde diepte circa 4.000 m
• Onder toenemende menselijke druk