Elk vast materiaal dat door mensen is vervaardigd of verwerkt en vervolgens in het mariene milieu terechtkomt, is marien afval. Plastic voorwerpen vormen het grootste deel vanwege hun duurzaamheid en lage dichtheid, maar ook metaal, glas, rubber en achtergelaten visgerei dragen bij.

Afval komt in de oceaan terecht vanuit bronnen op het land via rivieren en rioolbuizen, en door maritieme activiteiten zoals visserij en scheepvaart. Het kan dieren verstrikken, worden ingeslikt, invasieve soorten verspreiden en habitats beschadigen. Microplastics, gevormd door de afbraak van grotere voorwerpen, worden nu overal in de waterkolom en in diepzeebodemafzettingen aangetroffen.

Opruimacties variëren van vrijwilligers op het strand tot experimentele systemen voor het verzamelen van afval in de open oceaan. Bronvermindering – beter afvalbeheer, herontwerp van producten en het bergen van achtergelaten visgerei – wordt algemeen beschouwd als effectiever dan alleen opruimen. Internationale overeenkomsten en nationale wetten richten zich steeds meer op afval in de zee, maar de omvang van de bestaande vervuiling betekent dat het probleem nog decennia zal aanhouden, zelfs als de nieuwe lozingen morgen zouden stoppen.

• Door de mens veroorzaakt vast afval in de oceaan
• Gedomineerd door plastic
• Het schaadt wilde dieren door verstrikking en inslikken.
• Dit kan het beste worden aangepakt door te voorkomen dat men de zee opgaat.