Sommige onderzeese bergen hebben brede, platte toppen in plaats van spitse pieken. Dit zijn guyots, of tafelbergen. De meeste zijn ontstaan ​​als vulkanische eilanden die later door golven tot zeeniveau werden geërodeerd en vervolgens onder het oppervlak verdwenen toen de onderliggende tektonische plaat afkoelde en zonk.

Guyots komen veel voor in de Stille Oceaan, waar ketens van vulkanische onderzeese bergen de passage van de tektonische plaat over hotspots vastleggen. Hun vlakke toppen kunnen nog steeds koraalrifafzettingen bevatten uit de tijd dat ze aan de oppervlakte lagen, waardoor ze archieven vormen van vroegere zeespiegelstanden en klimaat. De diepte tot het plateau op de top varieert doorgaans van enkele honderden tot enkele duizenden meters.

De hellingen van guyots kunnen diverse benthische gemeenschappen herbergen, en de toppen bieden soms onderdak aan dichte populaties filtervoeders die profiteren van versnelde stromingen. Omdat guyots hoog boven de omringende abyssale vlakte uitsteken, zijn ze opvallende objecten voor zowel wetenschappelijk onderzoek als, meer controversieel, diepzeemijnbouw.

Een enkele guyot kan op zijn top en flanken een geologische geschiedenis bewaren die tientallen miljoenen jaren omspant.