Uranium is een dicht, radioactief metaal dat voorkomt in gesteente en zeewater. Het is de belangrijkste brandstof voor kernreactoren. Natuurlijk uranium bestaat voornamelijk uit uranium-238, dat niet gemakkelijk splijt. Reactoren hebben uranium-235 nodig, dat slechts 0,7 procent van natuurlijk uranium uitmaakt. Verrijking verhoogt dat aandeel tot 3 à 5 procent voor kerncentrales.

Uraniumwinning vindt op verschillende manieren plaats. In dagbouwmijnen en ondergrondse mijnen wordt erts gewonnen. Bij in-situ-loogwinning wordt zuur of zuurstof in de grond gepompt om uranium op te lossen, waarna de oplossing weer naar boven wordt gepompt. In-situ-loogwinning produceert tegenwoordig het grootste deel van de wereldwijde uraniumproductie omdat het goedkoper en minder ingrijpend is.

Het aanbod is geconcentreerd. Kazachstan produceert meer dan 40 procent van 's werelds uranium. Canada, Australië en Namibië zijn ook belangrijke producenten. De prijzen zijn volatiel geweest en schommelden de afgelopen twintig jaar tussen de 10 en meer dan 100 dollar per pond. Kernreactoren houden doorgaans een voorraad aan voor meerdere jaren om verstoringen op te vangen.

Kernfeiten

• Radioactief metaal
• U-235 is het splijtbare isotoop.
• Verrijking is vereist voor de meeste reactoren.
• In-situ uitloging is de meest gebruikte methode in de mijnbouw.
• Kazachstan is de grootste producent.