Kernenergie is afkomstig uit de atoomkern. Als een zware kern wordt gesplitst, komt er een enorme hoeveelheid warmte vrij. Als twee lichte kernen worden samengesmolten, gebeurt hetzelfde. Het eerste proces, kernsplijting, drijft alle commerciële kerncentrales van vandaag aan. Het tweede proces, kernfusie, drijft de zon aan en wordt op aarde nog steeds experimenteel toegepast.

Kerncentrales verhitten water tot stoom, die turbines aandrijft. De brandstof is meestal uranium. Een enkel uraniumkorreltje ter grootte van een gummetje bevat evenveel energie als een ton steenkool. Reactoren produceren tijdens hun werking geen CO2. Ze draaien continu gedurende 18 tot 24 maanden tussen de brandstofverversingen.

Kernenergie kent nadelen. Het produceert radioactief afval dat duizenden jaren moet worden opgeslagen. Ongelukken, hoewel zeldzaam, kunnen catastrofaal zijn. De bouw van centrales is duur en duurt tien jaar of langer. In veel landen is er sterk verzet vanuit de bevolking. Toch levert kernenergie een stabiele, koolstofarme energiebron die een aanvulling vormt op de variabele hernieuwbare energiebronnen.

Belangrijkste punten

• Splijting en fusie
• Uraniumbrandstof
• Lage operationele emissies
• Radioactief afval
• Hoge aanvangskosten