Beton bestaat voornamelijk uit toeslagmateriaal. Zand, grind en gebroken steen vormen 60 tot 80 procent van het volume. De cementpasta is het bindmiddel; het toeslagmateriaal vormt het bindmiddel. Het geeft beton zijn sterkte, volume en vormvastheid. Zonder toeslagmateriaal zou de cementpasta krimpen en barsten. Dankzij het toeslagmateriaal wordt beton een duurzaam constructiemateriaal.

Aggregaten worden ingedeeld op basis van grootte. Fijn aggregaat is zand, met deeltjes kleiner dan ongeveer 5 millimeter. Grof aggregaat is grind of gebroken steen, met deeltjesgroottes variërend van 5 tot 40 millimeter of meer. De korrelverdeling, oftewel de verdeling van de deeltjesgrootte, beïnvloedt de verwerkbaarheid en sterkte. Een goed gesorteerd mengsel heeft deeltjes die de holtes tussen grotere deeltjes opvullen, waardoor er minder cementpasta nodig is. Dat bespaart geld en verbetert de prestaties.

Ook het type aggregaat is belangrijk. Kalksteen, graniet en riviergrind worden veel gebruikt. Lichtgewicht aggregaten, zoals geëxpandeerde leisteen of puimsteen, verminderen het gewicht van het beton. Gerecycled betonaggregaat bespaart ruimte op stortplaatsen en vermindert de behoefte aan steengroeven. Sommige aggregaten reageren chemisch met cement, wat uitzetting en scheurvorming veroorzaakt. Daarom is testen zo belangrijk. Het aggregaat moet schoon, hard en vrij van klei, slib en organisch materiaal zijn. Een vervuild aggregaat verzwakt het beton.