Een veiligheidsgordel houdt een inzittende op zijn plaats tijdens een botsing. Dat is het enige doel. Het klinkt misschien bescheiden. Het is het meest effectieve veiligheidsmiddel dat ooit in een auto is ingebouwd.

De eerste heupgordels verschenen in de jaren 50, maar ze konden bij een botsing inwendige verwondingen veroorzaken. Nils Bohlin, een ingenieur bij Volvo, ontwierp in 1959 de driepuntsgordel en het bedrijf gaf het patent gratis vrij. Het driepuntsontwerp verdeelt de krachten bij een botsing over het bekken en de borstkas. Naar schatting heeft het wereldwijd een miljoen levens gered.

Hoe een moderne veiligheidsgordel werkt

• De oprolhaspel houdt de riem strak, maar laat wel beweging toe.
• Het vergrendelingsmechanisme treedt in werking bij plotselinge vertraging.
• Een gordelspanner activeert een kleine lading om de speling in de gordel bij een botsing te verwijderen.
• De lastbegrenzer zorgt ervoor dat de riem iets uitrekt om de druk op de borst te verminderen.

In vrijwel elk land bestaan ​​wetten die het gebruik van veiligheidsgordels verplichten. De handhaving verschilt echter per land. In de Verenigde Staten draagt ​​ongeveer 90 procent van de mensen een gordel, en de overige niet-gordeldragers vormen een onevenredig groot deel van de verkeersdoden. Airbags zijn ontworpen om samen te werken met gordels, niet om ze te vervangen. Een inzittende zonder gordel kan onder een airbag doorschuiven en tegen het dashboard botsen.