Kutup ayılarının kalın kürkü ve bir yağ tabakası vardır. Kaktüsler suyu etli gövdelerinde depolar. Bunlar adaptasyonlardır: bir organizmanın çevresinde hayatta kalmasına yardımcı olan özellikler veya davranışlar. Terim, fiziksel özellikleri, fizyolojik süreçleri ve davranışları kapsar. Bir adaptasyon, doğal seçilim yoluyla nesiller boyunca gelişir. Faydalı özelliklere sahip bireyler hayatta kalır ve daha fazla ürer, bu özellikleri sonraki nesillere aktarır. Charles Darwin ve Alfred Russel Wallace, bu mekanizmayı 19. yüzyılın ortalarında tanımlamışlardır.

Adaptasyonlar birçok biçimde ortaya çıkar. Yapısal adaptasyonlar fizikseldir, örneğin zürafanın uzun boynu veya ördeğin perdeli ayakları. Davranışsal adaptasyonlar eylemlerdir, örneğin göç, kış uykusu veya gece avlanma. Fizyolojik adaptasyonlar içseldir, örneğin devenin suyu koruma yeteneği veya derin deniz balığının basınca dayanma yeteneği. Bazı özellikler ise ekzaptasyonlardır, yani bir amaç için evrimleşmiş ve daha sonra başka bir amaç için kullanılmıştır. Tüylerin uçmak için kullanılmadan önce muhtemelen sıcaklık sağlamak için evrimleştiği düşünülmektedir.

Adaptasyon türleri

• Yapısal: vücut şekli, uzuvlar, dişler, kürk.
• Davranışsal: göç, kur yapma, alet kullanımı.
• Fizyolojik: sıcaklık düzenlemesi, su tutma.
• Ekzaptasyon: Bir özelliğin yeni bir işlev için yeniden kullanılması.

Adaptasyon amaca yönelik değildir. Organizmalar adapte olmayı seçmezler. Çevre, çeşitliliği filtreler ve işe yarayan şey kalıcı olur.