Zasolenie to nagromadzenie soli rozpuszczalnych w glebie do poziomu szkodliwego dla upraw. Dzieje się to naturalnie w suchych regionach, gdzie parowanie przewyższa opady deszczu, ale nawadnianie pogarsza sytuację. Kiedy woda nawadniająca paruje lub jest pobierana przez rośliny, sole, które niosła, pozostają w glebie. Przez lata lub dekady kumulują się w strefie korzeniowej.

Problem jest ogromny. Szacuje się, że dotkniętych jest nim 20% nawadnianych gruntów na świecie, a najbardziej dotknięte są obszary w Pakistanie, Indiach, Chinach, Azji Środkowej i na Bliskim Wschodzie. Kryzys Morza Aralskiego jest po części wynikiem zasolenia: nawadnianie bawełny w dorzeczach Amu-darii i Syr-darii pozostawiło po sobie pola pokryte warstwą soli. Zasolenie wpływa również na przybrzeżne grunty rolne, gdy woda morska wnika do warstw wodonośnych.

Znaki i poprawki

• Biała skorupa na powierzchni gleby
• Karłowate uprawy z żółknącymi, spalonymi krawędziami liści
• Łzy, na których nic nie kiełkuje
• Słaby drenaż i podnoszący się poziom wód gruntowych

Rekultywacja wymaga wypłukania nadmiaru soli spod strefy korzeniowej i zainstalowania drenażu, który ją odprowadzi. Wymaga to wody, której brakuje w regionach o największym zasoleniu. Częściową alternatywą jest uprawa roślin odpornych na sól, takich jak jęczmień czy palmy daktylowe.