Yarı otonom bir robot, bazı görevleri kendi başına hallederken, diğerleri için insana bağımlıdır. Uzaktan kumanda ile tam otonomi arasında bir orta noktadır. Robot otoyolda kendi kendine gidebilir, ancak şehir trafiğinde kontrolü insana bırakabilir. Çöp kutusundan nesneler alabilir, ancak bilmediği bir şeyle karşılaştığında yardım isteyebilir.

Bu terim, sürücüsüz araçlarda yaygındır. SAE otonomi ölçeğinde 2. ve 3. seviyeler yarı otonomdur. Araç direksiyonu çevirebilir, hızlanabilir ve fren yapabilir, ancak insan müdahale etmeye hazır olmalı ve aracı izlemelidir. 4. ve 5. seviyeler ise tamamen otonomdur. Günümüzdeki çoğu tüketici aracı 2. seviyededir. 3. seviyeye geçiş zordur çünkü araç sürüş halindeyken bile insan sürekli olarak müdahale etmelidir.

Yarı özerk örnekler

• Şerit ortalama özelliğine sahip adaptif hız sabitleyici.
• Depoda kendi yolunu bulan ancak engellendiğinde yardım çağıran robotlar.
• Cerrahın elini sabitleyen cerrahi robotlar.
• Belirli bir rota üzerinde uçan ancak iniş için insan müdahalesi gerektiren dronlar.
• Hasat yapan ancak yakıt ikmali için insan müdahalesine ihtiyaç duyan tarım robotları.

Asıl zorluk, kontrolün devredilmesidir. Robot yardım istediğinde, insan durumu hızlıca anlamalı ve sorunsuz bir şekilde kontrolü ele almalıdır. Eğer devir teslim beceriksizce yapılırsa, kazalar meydana gelir. Bu nedenle yarı otonom sistemlerin net arayüzlere, önceden uyarıya ve yedek davranışa ihtiyacı vardır. Robot neyi bilmediğini bilmelidir. Sıkışmadan önce yardım istemeli, sonrasında değil. Yarı otonomi, tam otonomiye giden yolda geçici bir durum değildir. Birçok uygulama için doğru dengeyi sağlar. İnsan muhakeme ve uyum yeteneği sağlar. Robot ise hassasiyet ve dayanıklılık sağlar.