Robotik kol, insan kol hareketlerini taklit eden eklemlere sahip mekanik bir koldur. Bir tabanı, segmentleri ve bir uç elemanı vardır. Eklemler döner veya kayarak uç elemanın uzaydaki konumunu belirler. Çoğu endüstriyel kolda altı eklem bulunur, bu da onlara çalışma alanlarındaki herhangi bir noktaya ve yöne ulaşma esnekliği sağlar.

İlk endüstriyel robot kolu olan Unimate, 1961 yılında General Motors'a kuruldu. Tek bir kolu vardı ve tek bir iş yapıyordu: sıcak metal parçaları kaldırmak. Bugün robot kollar kaynak yapıyor, boya yapıyor, montaj yapıyor ve denetim gerçekleştiriyor. Saat montajı yapan minik kollardan, araba gövdelerini hareket ettiren devasa kollara kadar çeşitlilik gösteriyorlar. İşbirlikçi robot kolları, kafes olmadan insanlarla birlikte çalışıyor.

Robotik kol konfigürasyonları

• Eklemli: döner eklemler, insan benzeri, en yaygın olanı.
• SCARA: yatay kol, hızlı, montaj.
• Delta: paralel bağlantılar, yüksek hız, alma ve yerleştirme.
• Kartezyen: doğrusal eksenler, basit, CNC yaklaşımı.
• İşbirlikçi: hafif, kuvveti sınırlı, insanlarla güvenli.

Bir robot kolu, erişim mesafesi, taşıma kapasitesi, hızı ve tekrarlanabilirliği ile tanımlanır. Erişim mesafesi çalışma alanını belirler. Taşıma kapasitesi kaldırabileceği yükü belirler. Hız, çevrim süresini belirler. Tekrarlanabilirlik ise hassasiyeti belirler. Hiçbir tek kol bu dört özelliğin hepsinde mükemmel değildir. Uzun erişim mesafesine sahip büyük bir kol daha yavaş ve daha az hassastır. Küçük bir kol hızlı ve hassastır ancak fazla yük kaldıramaz. Doğru kolu seçmek, özellikleri göreve uygun hale getirmek anlamına gelir. Kol, bir robotun en tanınabilir parçasıdır. Aynı zamanda şimdiye kadar üretilmiş en çok yönlü makinelerden biridir. Uç elemanını değiştirerek aynı kol kaynak yapabilir, boyayabilir veya meyve toplayabilir.