Talmud, hahamlık Yahudiliğinin temel metnidir. Yaklaşık 200 yılında derlenmiş özlü bir sözlü hukuk külliyatı olan Mişna ve sonraki yüzyıllarda Mişna etrafında gelişen kapsamlı yorum ve tartışma olan Gemara'dan oluşur. İki versiyonu mevcuttur: Kudüs Talmudu ve daha uzun, daha etkili olan Babil Talmudu.

Sayfa düzeni kendine özgüdür. Ortada kısa bir Mişna pasajı yer alır; etrafında ise tartışmalar, çapraz referanslar ve sonradan yapılan açıklamalar bulunur. İçerik, Şabat'ın uygulanması ve beslenme yasalarının incelikli kurallarından hikayelere, etik ilkelere ve teolojik spekülasyonlara kadar uzanır. Yöntem tartışmadır. Hahamlar farklı görüşlere sahiptir, zorluklar ortaya koyar ve bunları çözerler veya çözümsüz bırakırlar. Metin, okuyucuya bilgi aktarmanın yanı sıra belirli bir düşünme biçimi de öğretir.

Geleneksel Yahudiler için Talmud sadece tarihi bir belge değildir. Musa'nın yazılı Tevrat'ının yanında yer alan sözlü Tevrat'tır. Çalışmanın kendisi dini bir eylemdir ve ideal olarak çiftler halinde yürütülmelidir ki sorular diyalog yoluyla daha da derinleştirilebilsin. Modern eleştirel araştırmalar Talmud'un tarihsel gelişimini incelerken, geleneksel çalışmalar onu hâlâ günümüzü ele alan canlı bir diyalog olarak ele almaya devam etmektedir.

Talmud'u açmak, bin beş yüz yıldır süregelen ve sona erme belirtisi göstermeyen bir sohbetin yaşandığı bir odaya girmek gibidir.