Prososyal davranış, başkalarına fayda sağlamayı amaçlayan olumlu, yapıcı ve yardımcı eylemdir. Yardım etmeyi, paylaşmayı, iş birliği yapmayı ve teselli etmeyi içerir.

Bu davranış gelişim sürecinin erken dönemlerinde ortaya çıkar; küçük çocuklar belirli koşullar altında kendiliğinden yardım teklif eder ve kaynakları paylaşır. Motivasyonlar, gerçek empati ve başkalarına duyulan ilgiden, sosyal onay arzusuna veya suçluluk duygusundan kaçınmaya kadar değişir. Durumsal faktörler, prososyal davranışın gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini büyük ölçüde etkiler: başkalarının varlığı sorumluluğu dağıtabilirken, açık ihtiyaç, algılanan benzerlik ve düşük kişisel maliyet yardım etme olasılığını artırır.

Gözlem yoluyla öğrenme büyük rol oynar. Sosyal davranış sergileyen örnekler gören çocukların aynı davranışı sergileme olasılığı daha yüksektir. Kültürel normlar, ebeveynlik uygulamaları ve iş birliğini ve empatiyi vurgulayan eğitim programları, sosyal davranış eğilimlerini güçlendirebilir. Yetişkinlikte ise gönüllü çalışmalar, hayırseverlik ve günlük nezaket davranışları aynı geniş kategoriye girer.

Bir kişi, kişisel çıkar gözetmeden başkasına fayda sağlamak amacıyla hareket ettiğinde, prososyal davranış sergilenmiş olur.