Prosociaal gedrag is positief, constructief en behulpzaam gedrag dat bedoeld is om anderen ten goede te komen. Het omvat helpen, delen, samenwerken en troosten.

Dit gedrag manifesteert zich al vroeg in de ontwikkeling; jonge kinderen bieden spontaan hulp aan en delen middelen onder bepaalde omstandigheden. De motieven variëren van oprechte empathie en bezorgdheid voor anderen tot het verlangen naar sociale goedkeuring of het vermijden van schuldgevoel. Situationele factoren hebben een sterke invloed op het al dan niet plaatsvinden van prosociaal gedrag: de aanwezigheid van anderen kan de verantwoordelijkheid spreiden, terwijl een duidelijke behoefte, waargenomen overeenkomsten en lage persoonlijke kosten de kans op hulp vergroten.

Observationeel leren speelt een belangrijke rol. Kinderen die zien dat rolmodellen zich sociaal gedragen, zullen dat eerder zelf ook gaan doen. Culturele normen, opvoedingsmethoden en onderwijsprogramma's die samenwerking en empathie benadrukken, kunnen sociaal gedrag versterken. Ook in de volwassenheid vallen vrijwilligerswerk, liefdadigheid en alledaagse attentheid onder dezelfde brede categorie.

Wanneer iemand handelt ten behoeve van een ander zonder daar zelf direct voordeel uit te halen, spreken we van prosociaal gedrag.